No Middleman, No Bullshit. No label gaat de strijd aan met kleding die veel te duur is voor wat je krijgt.

De overbodige stappen zijn uit het proces van productie naar levering gehaald. Zo betaal je niet meer voor veel transport, retailers enz enz. Je betaalt alleen voor een super goed product. No Label gaat namelijk voor het beste.

Patrick: ‘We dachten gewoon: ‘Cut the crap’. We willen mooie producten verkopen. Maar die moeten wel super goed zijn. De trui moet de beste zijn, het T-Shirt moet de beste zijn en de sneakers moeten de beste zijn. Maar dan wel voor een goede prijs.’

no label

De naam No Label is ontstaan omdat ze letterlijk geen ‘label’ hadden toen ze begonnen met kleding produceren. Geen label in de kleding was geen optie dus toen hebben ze tegen de fabrikant gezegd: ‘Zet er maar No Label in.’ Vanaf dit moment was het merk geboren en dachten ze bij hunzelf dat een label ook helemaal niet nodig is. Naast een label zijn ook ander dingen eigenlijk overbodig. Want wat zoeken de meeste mannen in een kledingstuk? Het moet goed zitten, goed voelen en niet al te gek zijn.

Patrick: ‘Als je om je heen kijkt en je ziet een broek hangen voor €180,- denk ik eigenlijk dat is belachelijk en dat komt allemaal door het labeltje wat erin hangt. En al helemaal toen ik de inkoopprijzen zag voelde ik me genaaid. Het is gewoon niet normaal. Wij willen gewoon een trui van goede kwaliteit waar je lang mee doet, die lekker zit voor een goede prijs. Want wij denken dat mannen daarnaar opzoek zijn.’

no label

De stijl van No Label is een mix tussen Scandinavisch en Italiaans zegt Patrick. Ze willen minimalistisch zijn en ambacht uitstralen maar ze zijn niet vies van een kleurtje. Zo is de winkel ook super strak maar toch uitnodigend. Een zee van overhemden oogt indrukwekkend en daarin laten ze zien dat ze niet alleen maar monochrome kleding maken.

Patrick: ‘We willen niet alleen maar zwart, wit en grijs doen bijvoorbeeld. We houden wel van kleuren combineren’.

No Label richt zich op de jong professionals die bewust kleding kopen. Het hoeven niet per se trendzetters te zijn want zo zien zij zichzelf ook niet. Zij zien zichzelf liever als een merk dat heel goed weet wat de trend is en daarop inspeelt met kledingstukken van hoge kwaliteit.

Patrick: ‘Een goed voorbeeld is de coltrui, deze was twee jaar geleden opeens trendy. Veel mannen vonden het toen nog niks. Nu twee jaar later is deze trend meer geïntegreerd. Wij hebben ze nu uitgebracht en ze verkopen als een gek.’

No Label zit ook niet stil. Ze hebben hard gewerkt om het merk op te bouwen en nu zijn ze aan het uitbreiden. De plannen zijn er en ze zijn klaar om West-Europa over te nemen.

Patrick: ‘Door het internet zijn de mogelijkheden eindeloos. De hele wereld is nu de doelgroep. Zo hebben we zelfs een order gehad uit Australië van €1200,- en toen dacht ik: ‘Hè hoe dan? Je kent ons merk helemaal niet en toch bestel je voor zoveel geld.’ Maar dat komt gewoon door de uitstraling die we hebben. Maar we willen het liefst 12 winkels. Een aantal nog in Nederland zoals Rotterdam en Maastricht maar ook in België en de Scandinavische kant op. Dit willen we binnen 5 jaar bereiken, dat is het doel. We hebben er hard naar toe gewerkt en zijn nu klaar om te knallen!’

No Label, No Limits lijkt het. Een merk met ambitie en die echt actie onderneemt. Ik hou ervan. Ik mis in Nederland nog meer merken die een ‘No Bullshit’ mentaliteit hebben en die mee gaan met deze trend. Er ruste mij nog maar één vraag, misschien wel de belangrijkste.

Wat zal je nooit in een No Label winkel zien hangen?

Patrick: ‘Een overhemd met een bloemetjes patroon aan de binnenkant van de kraag. Echt verschrikkelijk. Als een klant hier binnenkomt met zo’n overhemd krijgt hij geen koffie haha ;). Maar in het algemeen vind ik het gewoon belangrijk dat mensen er verzorgd uitzien. Bijvoorbeeld je sneakers, met Jason Markk zijn ze binnen 20 seconden weer helemaal schoon. Zorg voor je spullen.’

I couldn’t agree more!

DEEL
Teveel schoenen om op te bergen, een hart dat sneller gaat kloppen bij elke nieuwe collectie van Supreme en Stone Island en ook nog eens een passie voor dry denim. Mijn inkomen gaat dus naar kleding inderdaad... Ik ben werkzaam in de modebranche en eet veel te vaak buiten de deur. En dan het liefst hamburgers en kreeft. Al deze passies bij elkaar hebben ervoor gezorgd dat ik Daily Supply ben begonnen. Want zo kan iedereen een beetje meegenieten.